• تاریخ انتشار خبر : یکشنبه 24 دی 1396 | کد خبر : 25268 | ساعت : ۲۳:۵۶:۴۳
  • داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
    تخلفات باید پایان پذیرد/رأی دادیم، حالا مطالبه می کنیم: جلسات شوراباید علنی باشد
    داراخبر،باید این تخلف آشکار یعنی برگزاری جلسات علنی دریکجایی به پایان برسد وقانون در رابطه با برگزاری این جلسات جاری شود نه اینکه هرموقع رئیس شورا خودش خواست جلسه را علنی درغیر اینصورت غیر علنی برگزارنماید .

    به گزارش داراخبر- الهام محمدی: بند ۱ از ماده ۱۱ آیین نامه اجرایی تشکیلات، انتخابات داخلی و امور مالی شوراهای اسلامی شهرها می‌گوید: «جلسات شورا علنی و حضور مستمع با نظر رییس شورا مجاز خواهد بود ولی به تقاضای کتبی شهردار و نیز فرماندار و یا بخشدار ذی‌ربط و‌موافقت اکثریت مطلق اعضای حاضر می‌تواند جلسه غیرعلنی تشکیل شود.»

    این بند اگرچه به شهروندان اجازه می‌دهد که در جلسات شورا شرکت کنند، اما حضور آن‌ها را هم‌چنان به نظر رییس شورا منوط می‌کند. یعنی اگر رییس شورا و اعضا بخواهند که جلسات‌شان پشت درهای بسته باشد به‌راحتی می‌توانند این کار را انجام دهند. طی سال‌های گذشته جلسات شورای شهرها و روستاها در ایران به همین منوال برگزار می شد.

    حضور در جلسات شورای شهر حق همه شهروندان است. اعضای شورا برای راه‌ پیدا کردن به شورا به رای شهروندان نیازمندند و شهروندان برای رسیدن به مطالبا‌ت‌‌شان به پیگیری آن‌ها. این یک رابطه دوطرفه است. حالا که قانون با وجود محدودیت‌هایی که قائل شده، این اجازه را به شهروندان می‌دهد که در این جلسه‌ها شرکت کنند، آن‌ها باید تلاش کنند تا هم این محدودیت‌ها را کم‌رنگ کنند و هم از این حق بهره ببرنند.

    یکی از خواسته‌های شهروندان پیش از این دوره انتخابات شورای شهر این بود که جلسات و تصمیم‌گیری‌های شورای شهر، شفاف نیست و شهروندان نه‌تنها در جریان این تصمیم‌ها قرار نمی‌گیرند، بلکه امکان دسترسی به جلسات و محتوای مطرح شده در آن‌‌ها را هم ندارند. باید بخواهیم که تمامی جلسات علنی برگزار شوند و روسای شورا و سایر مسئولین نتوانند با برخورد سلیقه‌ای‌، شهروندان وحتی خبرنگاران را از حضور در این جلسات منع کنند.

    برای این‌که بفهمیم این شفافیت چه کمکی به ما می‌کند، بیایید نگاهی بیندازیم به تجربه سیما یک دانشجوی ایرانی که در آمریکا درس می‌خواند. سیما با این که حتی شهروند آمریکا نیز به شمار نمی‌رود اما به راحتی توانسته در جلسات شورای شهر محل سکونتش شرکت کند و تجربه‌اش را با ما به‌ اشتراک گذاشته :

    شرکت در جلسه شورای شهر برای منی که تا کنون فرصت شرکت در هیچ جلسه‌ اداری شورا در ایران را نداشتم، دلهره‌آور و جالب بود. اولش نمی‌دانستم که اگر دم در از من پرسیدند که این‌جا چه‌کار می‌کنی، چه بگویم. وارد ساختمان شهرداری شدم و هیچ‌کس هم از من نپرسید این‌جا چکار می‌کنی؟ البته که پلیس دم در ایستاده بود اما کاری به کار کسی نداشت.

    جلسات شورا ساعت ۷:۳۰ شب برگزار می‌شوند تا همه شهروندان امکان حضور در این جلسات را، پس از پایان کارهای روزمره داشته باشند. دستور کار جلسات از قبل روی سایت گذاشته می‌شود. جلسات هم از تلویزیون محلی مستقیم پخش می‌شوند و هم بعدا ویدئوی ضبط‌ شده روی سایت شورای شهر گذاشته می‌شوند و شهروندان می‌توانند آنلاین هم آن‌ها را تماشا کنند. 

    جلسه‌ای که من در آن شرکت کردم یکی از جلسات داخلی شورا بود. مثلا در آن‌ جلسه فهمیدم که آسانسور شهرداری خراب شده و تعمیرش بیش‌تر از چیزی که فکرش را می‌کردند زمان می‌برد. متوجه شدم که تعدادی از شهروندان خواسته‌اند که سر یکی از چهارراه‌های محله‌شان نرده نصب کنند تا امنیت عابران و ماشین‌ها تامین شود و شورای شهر مشغول پیگری این خواسته است. شهروندان حتی رنگ نرده‌ها را هم تعیین کرده‌ بودند و منشی جلسه اعلام کرد که حتما نرده‌ها را همان رنگی می‌کنند که ‌آن‌ها دوست دارند. با رئیس جدید آتش‌نشانی شهرستان آشنا شدم و فهمیدم که برای بهتر شدن شرایط آتش‌نشانی و آتش‌نشان‌ها چه برنامه‌‌هایی دارد. فهمیدم که برای ساختن یک پارکینگ عمومی، شرکت‌های عمرانی مختلف برنامه ساخت‌شان را در جلسات علنی شورا مطرح می‌کنند و شورا تصمیم می‌گیرد که کدام برنامه بهتر است و تمامی این تصمیم‌ها جلوی چشم مردم گرفته می‌شود. علاوه بر این‌‌ها فهمیدم که جلسات بودجه هم علنی برگزار می‌شوند. و جز این‌ها، جلساتی هم هستند که در آن مردم می‌توانند با شهردار و اعضای دیگر شورای شهر مستقیم صحبت بکنند و مشکلات‌شان را بگویند و تقاضای پیگیری کنند.

    در واقع همه جلسات علنی برگزار می‌شوند اما فقط در جلسات شهری است که شهروندان می‌توانند صحبت کرده و نظر بدهند. البته بعضی از جلسات هم غیرعلنی‌اند. جلسات غیرعلنی آیین‌نامه خاص خودشان را دارند. در جلسات غیرعلنی نمی‌توانند در مورد مسایل شهری و بودجه تصمیم‌گیری کنند. جلسات غیرعلنی مثلا به بررسی عملکرد یک عضو شورای شهر یا یک شخص خاص اختصاص دارد. نکته دیگری که توجهم را جلب کرد چیدمان میز و صندلی‌ها بود. در جلسات شهری که شهروندان در آن‌ها حق صحبت کردن دارند اعضای شورای شهر روبروی شهروندان می‌نشینند. اما در جلسات بودجه و جلسات داخلی، شهردار و اعضای شورا دور یک میز بیضی شکل می‌نشینند و شهروندان پشت سرشان.

    حضور در جلسات شورای شهر به من چیزهای زیادی یاد داد. اولش این‌که ترسم ریخت و فهمیدم که به عنوان یک شهروند این حق من است که در این جلسات شرکت کنم و بفهمم که در شهرم چه می‌گذرد. دوم این‌که فهمیدم چه چیزهایی در حوزه اختیارات شورا است و من چه مطالباتی را باید از شورای شهر پیگیری کنم. سوم این‌که به من این حس را داد که من هم می‌توانم بخشی از تصمیماتی باشم که برای شهرم گرفته می‌شود. این‌جا شهر من است و قرار است من و اعضای شورا دست‌به‌دست هم بدهیم تا این شهر جای بهتری برای زندگی باشد.

    قانون ایالات متحده این امکان را به افراد، حتی کسانی که شهروند این کشور نیستند، می‌دهد که به اطلاعات دولتی دسترسی داشته باشند. علاوه بر این هر ایالتی به صورت جداگانه قوانین خودش را هم دارد. مثلا ایالت مریلند که در نوشته سیما به آن اشاره شد، یکی از پیش‌روترین ایالت‌ها در زمینه «دولت باز» است. این ایالت قانونی دارد با عنوان «قانون جلسات عمومی» که در واقع تمامی بخش‌های دولتی این ایالت را موظف می‌کند که جلسات‌شان را عمومی برگزار کنند. مطابق این قانون، «جلسات باید عمومی برگزار شوند و شهروندان باید در جریان روز، تاریخ و طول مدت جلسات قرار بگیرند.» البته جلساتی هم هستند که غیرعلنی برگزار می‌شوند. آیین‌نامه این جلسات در دسترس شهروندان هست و آن‌ها به‌راحتی می‌توانند بررسی کنند که آیا مسئولین حق داشته‌اند که جلسه مربوط به یک موضوع خاص را غیرعلنی برگزار کنند یا خیر.

    جلسات شورا را علنی کنیم

    از شورای شهرمان بخواهیم که تمامی جلسات را علنی برگزار کنندودیگر اینکه این امکان را به شهروندان بدهند که در این جلسات شرکت کنند. باید مطالبه‌ خود مبنی بر علنی بودن این جلسات را به گوش اعضای شورا برسانیم و بر خواست خود پافشاری کنیم.  باید از اعضا بخواهیم که دلیل نتوانستن برگزاری جلسات غیرعلنی را برای ما توضیح بدهند تا ما هم به کمک آن‌‌ها رفته و این مشکلات را برطرف کنیم.

    با اعضای شورا تماس بگیرید و به ‌آن‌ها بگویید که به عنوان یک شهروند چه تقاضایی از آن‌‌ها دارید. توجه کنید که اعضای شورا یک سر دارند و هزار سودا. برای همین قبل از تماس گرفتن برای خودتان روی یک تکه کاغذ بنویسید که دقیقا چه می‌خواهید.

    مثلا تماس بگیرید و بگویید: «سلام، من فلانی هستم از همشهریان شما. دوست دارم که در جلسات شورا شرکت کنم و در جریان روند امور قرار بگیرم. لطفا پیگیری کنید تا جلسات علنی برگزار شود.» در ضمن، حواس‌تان به این هم باشد که یک دست صدا ندارد. از سایر شهروندان هم بخواهید که تماس بگیرند و خواسته مشابهی را مطرح کنند. وقتی نمایندگان ببینند که این تقاضای بسیاری از شهروندان است، برای تحقق‌اش چاره‌اندیشی می‌کنند.

    باید این تخلف آشکار یعنی برگزاری جلسات علنی دریکجایی به پایان برسد وقانون در رابطه با برگزاری این جلسات جاری شود نه اینکه هرموقع رئیس شورا خودش خواست جلسه را علنی درغیر اینصورت غیر علنی نماید .

    پیگیری کنید و یادتان باشد، هر که را طاووس خواهد جور هندوستان کشد. اگر می‌خواهیدتمامی جلسات شورا علنی برگزار شوند، بعد از این که خواسته‌تان به گوش اعضا رسید، باید پیگیر باشید. مطمئن شوید که خودتان و نمایندگان‌تان هر چه در چنته دارید، گذاشته‌اید تا این خواسته محقق شود.

    رابطه ما و نمایندگان‌مان در شورای شهر یک رابطه دوطرفه است و ما به عنوان شهروندان باید این را دائما به آن‌‌ها یادآوری کنیم. شهروند مسئول شهروندی نیست که هر چهارسال یک‌بار رای می‌دهد. شهروند مسئول شهروندی است که رای می‌دهد، مطالباتش را از راه‌های ممکن به گوش اعضای شورای شهر می‌رساند و از همه مهم‌تر خواسته‌هایش را پیگیری می‌کند. ما باید مطمئن شویم که اعضای شورا از تمام توان‌شان برای پیاده کردن مطالبات ما استفاده می‌کنند. دست در دست هم، شهرمان را می‌سازیم و آن را به جایی شاد و سالم برای زندگی همه شهروندان تبدیل می‌کنیم.

    داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
    رایتل عقیق سافت تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب