آیا خواست واقعی مردم برای دولتمردان مشخص شده است؟

به گزارش دارانیوز، به نقل از ایران روشن شعارهای انتخاباتی حسن روحانی در گرما گرم انتخابات ۲۴ خرداد ۹۲ توانست اکثریت آرا را به خود اختصاص دهد. وی در گفته های خود چنین عنوان کرد که در دولت خود از همه نیروهای شایسته ازهر طیف و گرایشی استفاده خواهد کرد،اما آنچه شاهدش بودیم متفاوت از گفته ها بود و تغییرو تحول در انتصابات مسولین به قدری بدون تدبیر بود که حتی صدای مجلسی ها را هم در آورد!

انتصابهای افراد مسئله دار از طرف وزیر علوم نمونه ای از آن است که باعث شد کارت زرد مجلسی ها فرجی دانا را با استیضاح روبه رو کند.

روحانی در مراسم تحلیف خود در مجلس شورای اسلامی در ۱۳ مرداد ۹۲ با بیان این که با ایران به زبان تکریم سخن بگویید، نه تحریم، به جهانیان اعلام کرد که ملت ایران با پیشینه ی درخشان خود شایسته ی روابطی فراتر از خصومت است، اما همگان تفاوت عملکرد غرب را نسبت به گفتمان معتدل روحانی به گونه ی دیگری شاهد بودند.

رییس جمهور با سفر به نیویورک و سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد و دیدار با شخصیت های مختلف جهان در شهریور ماه سال گذشته خواستار رفع تحریم های یک طرفه از سوی آمریکا شد،اما در مورد رفع تحریم ها اتفاق تازه ای جز افزودن بر آن رخ نداد.این در حالی است که اعضای کنگره آمریکا حسن روحانی را فریبکار نامیدند و ما حتی یک نمونه واکنش مثبت و حاکی از امتیاز مقامات رسمی دولت آمریکا که در پاسخ به گفتار اعتدال حسن روحانی ارائه شده باشد مشاهده نکردیم.

پیشبرد گفتگوهای هسته ای با گروه ۱+۵ از دیگر اقدام های مهم دولت تدبیر و امید در حوزه ی سیاست خارجی بود. روحانی با سپردن پرونده ی هسته ا ی به وزارت امور خارجه توانست در ۱۰۰ روز نخست از ریاست خود، توافق نامه ی اولیه ی «ژنو» را به امضا رساند که بر اساس آن مبالغی از دارایی های مسدود شده ی ایران در کشورهای غربی آزاد شد،اماآنچه از دست دادیم بسیار سنگین تر و قابل لمس تر بود و ما در گام نخست۹۵ درصد هسته‌ ای خود را از دست دادیم، همچنین استقلال ما در این توافق نامه زیر سوال قرار گرفت،توافق نامه ای که در آن ۲۸ مورد را متعهد شده ایم از جمله اینکه هر اقدامی در قبال انرژی هسته ای در کشور ما باید با اطلاع آمریکا انجام شود.

سوال اینجاست که چرا مفاد توافق ژنو را حتی از نمایندگان مجلس که منتخبین مردم و مورد اعتماد آنها هستند مخفی می کنند؟!

علاءالدین بروجردی عضو کمیسیون امنیت‌ ملی و سیاست‌ خارجی مجلس عنوان کرد که از آقای عراقچی پرسیدم «۹۰ درصدی که شما به توافق رسیدید چه چیزی بود؟» آقای عراقچی گفتند «این مسائل محرمانه است و نمایند‌ه‌ها نیز حق ندارند بدانند» و نیز آقای ظریف در جای دیگربه نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی گفت «نهایتش این است که من را به مجلس می‌برید و استیضاح می‌کنید،‌ ولی بدانید من یک کلمه نمی‌گویم» چرا این‌ها تأکید دارند که مسائل محرمانه باشد؟چرا ما نمایندگان نباید از مفاد توافق نامه آگاه باشیم؟

از عملکرد های دیگر دولت تدبیر و امید که با بی تدبیری روبرو شد و امید ها را به نا امیدی کشاند توزیع سبد کالا بود،حسن روحانی در اولین گفت و گوی تلویزیونی خود به مناسبت ارائه گزارش ۱۰۰ روزگی دولت در پاسخ به انتقادات فراوان نسبت به بی توجهی دولت به حوزه اقتصاد و تمرکز روی حوزه سیاست خارجی اعلام کرد که برای حمایت از اقشار آسیب پذیر به ویژه کارگران و بیمه شده های تامین اجتماعی تا پایان سال دو سبد کالایی شامل مرغ، گوشت،روغن و برنج در میان مردم توزیع خواهد شد اما توزیع این سبد که با بی تدبیری همراه بود باعث شد بسیاری از نیازمندان از دریافت آن محروم بمانند و همچنین در شرایطی که دولت تدبیر و امید ماه ها بهانه خالی بودن خزانه را برای توجیه کم کاری های اقتصادی خود انتخاب کرده بود با چه تدبیری این دو سبد کالایی را با میلیارد ها تومان هزینه تامین کرده ؟

از سوی دیگر چه رانت هایی برای تامین اجناس داخل سبد صورت گرفته که حتی خرید برنج خارجی را نسبت به نمونه داخلی در اولویت قرار داده است.توزیع این سبد پر حاشیه آغاز شد اما صحنه هایی در کشور رقم خورد که دل بسیاری از علاقه مندان به نظام و انقلاب را به درد آورد . صف های طویل و دعوا و التماس مردم برای دریافت چند کالای محدود تصاویری از ایران اسلامی را به دنیا مخابره کرد که آرزوی دولتمردان غربی در مقطع فعلی برای نشان دادن تاثیر فشار ها و تحریم ها بر کشورمان بود.

اقدام نامناسب توزیع سبد کالا آنقدر نامطلوب بود که صدای هم کیشان روحانی در جناح اصلاح طلب را هم در آورده و جریانات سیاسی نزدیک به کارگزاران و اصلاح طلبان دولت را به دلیل این اقدام ناپسند در تحقیر شخصیت مردم مواخذه کنند.

حسن روحانی در مسائل فرهنگی هم پیش قدم بود و اظهارات تامل برانگیزی را داشت، در ابتدای امر وی تقسیم هنرمندان به ارزشی و غیر ارزشی را بی معنا خواند این در حالی است که بنیان گزار جمهوری اسلامی هنر را ودیعه الهی دانست که در میان دو قطب جان و جسم، ماده و معنا، خداجویی و کفر در نوسان بوده است. و از دستبرد آفتهایی همچون نفس پرستی، قدرتمداری، استعمار و ابتذال در اماننمانده است. لذا هنر با همه عظمت و رسالتی که دارد به هنر متعهد و مسئول و نیز هنری که ابزار دست سود جویان و قدرت طلبان و سرمایه داران است تقسیم شده است. هنری که در مسیر تکامل بشری حس خداپرستی و خلقیات انسانی است هنر متعهد و دینی است و هنری که جامعه را به فساد و ابتذال و گمراهی می کشاند هنر مبتذل و منفی است.

این بیانات نشان دهنده ی تفاوت بین هنر ارزشی و غیر ارزشی است و در همین راستا می توان هنرمند را نیز به ارزشی و غیر ارزشی تقسیم بندی کرد ، همچنین رئیس جمهور کشورمان در مراسم پایانی چهارمین جشنواره ملی ارتباطات و فناوری اطلاعات در خصوص ماهواره و شبکه های اجتماعی همچون فیسبوک مطالب عجیب و قابل تاملی را مبنی بر اینکه ماهواره و اینترنت ایمان مردم را به باد نمیدهدعنوان کرد. اما شبکه هایی که رئیس جمهور از بی خطر و بی اثر بودن عملکرد آنها گفت به گواه اسناد موجود بیشترین ضربه فرهنگی، سیاسی و امنیتی را به مردم و نظام وارد ساخته اند.

محمد رضا باهنرنایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای معتقد است: این نظرات غیر کارشناسی نظر شخصی آقای رئیس جمهور است و به دلیل ناکامی‌های اقتصادی دولت است و برای انحراف افکار عمومی و عدم توضیح این ناکامی‌ها، چنین شعارهایی را مطرح می‌کند. این شعارها در دوران اصلاحات هم مطرح شد و منجر به بروز مشکلات خاصی در رسانه‌ها و همچنین شیوع فساد در جامعه شد.

این مهم‌ترین سوال است که مشخص شود رئیس جمهور اساساً چیزی را به عنوان تهاجم فرهنگی از جانب کشورهای غربی علیه کشورهای در حال توسعه می‌پذیرند یا خیر؟

درواقع ماهواره‌ها وسایل ابزار سلطه هستند. اگر استدلال آقای رئیس جمهور صحیح بود چرا تحریم آمریکا علیه ما با تحریم ماهواره‌ها صورت گرفت؟ اگر ماهواره‌ها در جریان عادی زندگی مردم موثر نیستند پس چرا آمریکا همه ماهواره‌های ما را تحریم کرد و مانع پخش برنامه‌های صدا و سیما در نقاط مختلف جهان شد.